Στη σκιά των δέντρων, δίπλα στο ποτάμι

Σε ένα μικρό παρκάκι δίπλα στο ποτάμι, στο Ίνσμπρουκ, το βλέμμα ανεβαίνει από τον ψηλό κορμό στα κλαδιά και στο φύλλωμα. Το φως περνά ανάμεσα στα φύλλα, που έχουν αρχίσει να παίρνουν τα χρώματα του φθινοπώρου. Πίσω τους διακρίνονται τα κτίρια της πόλης, τόσο κοντά σε αυτή τη μικρή γωνιά φύσης.

Ένα μεγάλο δέντρο δίνει πολλά σε έναν δημόσιο χώρο. Προσφέρει σκιά και δροσιά, φιλοξενεί πουλιά και έντομα και κάνει πιο ευχάριστη μια βόλτα ή μια μικρή στάση. Ακόμη και ένα μικρό πάρκο αποκτά άλλη αξία όταν έχει δέντρα που μπορούν να απλώσουν τα κλαδιά τους.

Για να φτάσει όμως ένα δέντρο σε αυτό το μέγεθος, χρειάζονται πολλά χρόνια. Γι’ αυτό αξίζει να φροντίζουμε όσα ήδη υπάρχουν, να προστατεύουμε τις ρίζες τους και να τους αφήνουμε τον χώρο που χρειάζονται.

Η φωτογραφία θυμίζει πόση σημασία έχουν αυτές οι μικρές πράσινες γωνιές μέσα στις πόλεις. Ένας τόπος δίπλα στο νερό, λίγη σκιά και μερικά μεγάλα δέντρα αρκούν για να θέλεις να σταματήσεις για λίγο.